Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

Υπάρχει μόνο ένας Έλληνας κάτοχος Grammy και αυτή είναι η ιστορία του

29.07.2019 09:40
Σχολιάστε πρώτοι!

Όταν ο Τζέι Ζι άκουσε το τραγούδι του Θανάση Αλατά του χάρισε... δύο Grammy. Όταν η Ηλιάνα Δανέζη έμαθε την απίθανη ιστορία του, του έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ...


 
Έχετε googlάρει ποτέ «μπάντες ηλικιωμένων»; Η Ηλιάνα Δανέζη το έκανε και την οδήγησε στην υπόθεση που έμελλε να την ιντριγκάρει τόσο όσο χρειαζόταν για να παραμερίσει την αναβλητικότητά της και να εμπνευστεί το πρώτο της ντοκιμαντέρ.

 

Θα ταίριαζε για σενάριο μιας ακόμη βαρετής κομεντί στον κινηματογράφο, αν το θέμα του ντοκιμαντέρ δεν ήταν τόσο σκανδαλωδώς ενδιαφέρον και κυρίως πανάγνωστο. Πριν από περίπου μία δεκαετία, ένας Έλληνας συνθέτης που στη μουσική του καριέρα έβγαλε έναν δίσκο όλο κι όλο ως μέλος του συγκροτήματος «Τα Τέσσερα Επίπεδα Της Ύπαρξης» ενημερώθηκε ότι τον ψάχνει κάποιος ράπερ για να διασκευάσει το τραγούδι του «Κάποια Μέρα Στην Αθήνα». Ο ράπερ ήταν ο Τζέι Ζι (!) και σε συνεργασία με τους Κάνιε Γουέστ και Ριάνα έφτιαξε το Run This Town που ύστερα του χάρισε από το πουθενά δύο βραβεία Grammy και μία καλύτερη καθημερινότητα. 

 


«Βρίσκω αρχικά τον κ. Θανάση στο Facebook και του στέλνω ότι είμαι φαν της μπάντας και θέλω να τον γνωρίσω. Πέρασαν 15 ημέρες για να μου απαντήσει. Όταν συναντηθήκαμε, νόμιζε ότι ως άνεργη δημοσιογράφος από το Mega ήθελα να με βοηθήσει με τα συνδικαλιστικά που ασχολείται ως συνάδελφος. Όταν έμαθε γιατί τον αναζήτησα, έπαθε σοκ. Έκανα μεγάλο αγώνα για να τον πείσω ότι θέλαμε να φτιάξουμε κάτι ωραίο. Επί ένα εξάμηνο πήγαινα κάθε Πέμπτη ή Παρασκευή στο σπίτι του για τέσσερις - πέντε ώρες συνεχόμενες για να κερδίσω την εμπιστοσύνη του», μου εξηγεί η Ηλιάνα συμπληρώνοντας ότι εκείνος έβλεπε με μεγάλη επιφυλακτικότητα το ότι περίπου μία δεκαετία μετά το Grammy, μία κοπέλα χωρίς δείγματα γραφής στη σκηνοθεσία τον προσέγγισε για να κάνει ταινία τη ζωή του. Παράλληλα, εκείνος και τα υπόλοιπα μέλη είχαν ενδοιασμούς διότι ο τέταρτος της παρέας Μάριος Γιαμαλλάκης είχε φύγει από τη ζωή μερικά χρόνια πριν...

 

  
Έμεινε ένας δίσκος όμως πίσω, για τον οποίο ο Θανάσης Αλατάς πάσχιζε επί 20 περίπου χρόνια προκειμένου να εξασφαλίσει τα πνευματικά δικαιώματά του, χωρίς να νοιαστεί αν κάποιοι θα τον θεωρούσαν γραφικό. «Όταν κατάφερα να τελειώσω το «Κάποια Μέρα Στην Αθήνα» ένιωθα κάτι ωραίο επειδή είχε τελειώσει ένα τραγούδι δικό μου. Ήμουν πολύ ευχαριστημένος με τον δίσκο γενικότερα. Φυσικά να μη λέμε ψέματα, δεν περίμενα ποτέ τί θα κάνει αυτό το τραγούδι. Μάλιστα μέχρι να γίνει η επαφή με τους Αμερικάνους το τραγούδι που είχε ας πούμε ένα προβάδισμα γιατί είχε παίξει λίγο στο ραδιόφωνο ήταν το "Του Τρελού Η Σάλπιγγα". Μου άρεσε πάντα, ήξερα τί είναι, αλλά δεν αισθανόμουν ότι θα είχε μια άλλη πορεία, δεν είχε παιχτεί καν live και το παράπονό μου ήταν ότι δεν το είχα ακούσει ποτέ στο ραδιόφωνο», θυμάται ο Θανάσης Αλατάς.

 

 

 

Ακόμα κι έτσι, δεν πείστηκε αμέσως. «Για να καταλάβεις, γνωριστήκαμε τέλη Σεπτέμβρη του '17 και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τέλος Μαΐου - αρχές Ιουνίου του '18. Έγιναν αποσπασματικά μεταξύ Αθήνας, Ζακύνθου και Ολλανδίας όπου μένουν ο κ. Θανάσης, ο Χρήστος Βλαχάκης και ο Νίκος Γράψας αντίστοιχα και διήρκεσαν περίπου 15 ημέρες συνολικά. Είχα στη διάθεσή μου 14 ώρες υλικού που έκατσα και απομαγνητοφώνησα μόνη μου, για τόσο κάψιμο μιλάμε. Εν τέλει, ολοκληρώσαμε το editing τον Ιανουάριο του '19, ακριβώς δηλαδή τη στιγμή που έπρεπε για να δηλώσουμε συμμετοχή στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης», μου λέει η Ηλιάνα. 

 

Ως διευθυντής παραγωγής, πέρα από τα υπόλοιπα πρακτικά ζητήματα, ο Μίμης Χρυσομάλλης έδωσε λύση στο πρόβλημα προς... τη μεριά του Ατλαντικού. «Η κυριότερη πρόκληση για εμάς ήταν η Αμερική καθαρά για πρακτικούς λόγους· για καλή μας τύχη βρέθηκε εκείνη την περίοδο στη Νέα Υόρκη ένας φίλος μου που επίσης κάνει ντοκιμαντέρ και παρόλο που δεν πήραμε συνέντευξη από κάποιους παραγωγούς που θέλαμε, μας έστειλε τουλάχιστον κάποια πλάνα από τα γραφεία της δισκογραφικής εταιρείας του Τζέι Ζι στη Νέα Υόρκη. Και μόνο που μιλήσαμε με τον Βίνσεντ Τορνατόρε, τον άνθρωπο που έφερε σε επαφή τον κύριο Θανάση με τους Τζέι Ζι και Γουέστ ήταν άθλος. Οπότε ναι, ένα από τα πλεονεκτήματα του τελικού αποτελέσματος είναι ότι πρόκειται για παραγωγή διεθνούς βεληνεκούς με γυρίσματα σε Ελλάδα και εξωτερικό», αναφέρει. «Το budget της παραγωγής έγκειται στο μεράκι των ανθρώπων που δούλεψαν για αυτήν. Στην Ολλανδία πήγαμε οδικώς πέντε άτομα με φορτωμένο το αμάξι μου και αν είχα τη δυνατότητα, θα έπαιρνα τον κύριο Θανάση και θα τον πήγαινα στην Αμερική να συναντήσει επιτέλους τον άνθρωπο που για εκείνον είναι κάτι σαν τον Άγιο Βασίλη...», προσθέτει η Ηλιάνα για να πάρει πάσα ο Θανάσης Αλατάς: «Οι Αμερικάνοι φέρθηκαν πολύ επαγγελματικά απέναντί μου. Ο γαλατάς άφηνε γάλα στην πόρτα, εμένα τότε μου άφησαν αρχικά ένα καινούργιο τραγούδι και πολλά άλλα στη συνέχεια.»

  

  
Η ταινία «Τα Τέσσερα Επίπεδα Της Ύπαρξης» ουσιαστικά διηγείται την ιστορία του συγκροτήματος, ξεναγώντας τον θεατή στα ’70s μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που τα έζησαν, που έπαιζαν τότε στα αυτοσχέδια "προβάδικα". «Είναι ωραίο να βλέπεις ανθρώπους να περιγράφουν την ίδια εποχή εκφράζοντας συχνά εντελώς διαφορετικές απόψεις. Για μένα βέβαια, η πιο έντονη εμπειρία ήταν όταν βάλαμε τους τρεις εναπομείναντες να παίξουν ξανά μαζί σε ένα στούντιο στον Κεραμεικό. Σκέψου να βλέπεις ένα γκρουπ που έχει βγάλει ένα δίσκο το 1976 και διαλύθηκε σχεδόν αμέσως μετά, 40 χρόνια ύστερα να παίζει μπροστά σου- ίσως και για τελευταία φορά...», τονίζει ο Μίμης Χρυσομάλλης. 

 

 

 

Η Ηλιάνα στο μεταξύ, ως υπέρμαχος του αισθήματος που έχει ο δημιουργός κατά τη διάρκεια του πρότζεκτ απέφυγε εσκεμμένα τις πολλαπλές «αναγνώσεις» και το παρατεταμένο editing για να μη χάσει την αθώα ματιά και τη μαγεία του. «Κάθε δέκα χρόνια όλο και κάτι συμβαίνει. Το 1996 επανεκδόθηκε ο δίσκος, δέκα χρόνια μετά ανακάλυψε το κομμάτι ο Τζέι Ζι και ήρθαν τα Grammy και η αναγνώριση, μία δεκαετία περίπου αργότερα εμφανίστηκε η Ηλιάνα με το ντοκιμαντέρ...», μου λέει σχεδόν συνωμοτικά ο κύριος Θανάσης. «Μένει να δούμε τί θα συμβεί σε δέκα χρόνια από τώρα», απαντάω χαμογελώντας εγώ. 

   
 

Λίγα λόγια για την ταινία
Το 1974, οι νεαροί φίλοι από το Ίλιον της Δυτικής Αττικής σχηματίζουν το γκρουπ τους, γράφουν μουσική, παίζουν σε αυτοσχέδια προβάδικα, ηχογραφούν τα τραγούδια του ενός και μοναδικού τους δίσκου και κάνουν πράξη την δική τους μουσική επανάσταση». Αργότερα η «επανάσταση» έδωσε τη θέση της στα χρόνια της κανονικότητας και στις υποχρεώσεις της ενήλικης ζωής τους. Ο δίσκος, ωστόσο, ακολούθησε μια μοναχική και ανεξέλεγκτη πορεία! Από τις προθήκες των λιγοστών δισκάδικων της Αθήνας, έφτασε σε συλλέκτες από όλα τα μέρη του κόσμου αλλά και στα αυτιά μουσικών παραγωγών από την Αμερική. Το 2009 άτομα από την δισκογραφική εταιρεία του Jay Z αναζήτησαν τον Θανάση Αλατά, μέλος της μπάντας και συνθέτη πολλών από τα τραγούδια του δίσκου ζητώντας του την άδεια να χρησιμοποιήσουν τμήμα ενός εκ των τραγουδιών του δίσκου των 4 επιπέδων της Ύπαρξης. Έτσι, το «Κάποια μέρα στην Αθήνα» γίνεται τμήμα του «Run this Town» (που τραγουδά η Rihanna, o Jay Z και ο Kanye West) κατακτώντας μάλιστα Grammy το 2010 στην κατηγορία του καλύτερου χιπ χοπ τραγουδιού!


To 2018, 42 χρόνια από την δημιουργία τους, τα τρία πλέον μέλη του γκρουπ «το σκάνε» για λίγο από τα σπίτια και τις υποχρεώσεις τους για να συναντηθούν ξανά, να θυμηθούν τα περασμένα, να ονειρευτούν τα επόμενα και να ροκάρουν ξανά μαζί, σε ένα ταξίδι επιστροφής στις μουσικές τους ρίζες.

Πηγή: reader.gr

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας