Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

Όπου κι αν ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει. (χρονογράφημα)

04.10.2018 16:17
Σχολιάστε πρώτοι!

Αυτή τη φορά, είχα κάμποσο ελεύθερο  χρόνο εκεί στα  ξένα και η ιδέα  να τα βάλω με τα πολιτικά τοτέμ της ράτσας,  με εξιτάριζε! Ακόμα και στους… κέρινους:  τον Ελευθέριο, τον Κωνσταντίνο και τον Ανδρέα, εγώ θα τα έχωνα. Από τα μούτρα πρώτος με βούτηξε ο πρεσβύτερος:

Ελευθέριος: Πάλι ποδαρικό μας κάνεις εσύ ρε κατσικοπόδαρε;

Βασίλης: Εμ, έξις δευτέρα φύσις δεν έλεγαν κι οι αρχαίοι πρόγονοι ρε… Εθνάρχη numper one.

Ανδρέας: Και χτες πάλι εδώ  γυρόφερνες. Δεν σε χωράει το σπίτι σου βλέπω.

Βασίλης: Ετούτα τα σπίτια στην Αγγλία… πρώθυ, μικρά σαν μακέτες είναι! Στενά κι ανήλιαγα. Ε ρε Ελλάδα και πάλι Ελλάδα! 

Κωνσταντίνος: Να τα γράφεις και στα κείμενά  σου αυτά όμως Ελληνάρα! Για τις κακουχίες που περνούσαμε όλοι εμείς εδώ  στα μαύρα  ξένα.

Βασίλης: Κακουχίες;

Κωνσταντίνος:  Έναν σκασμό!  Σαν αυτοεξόριστοι, στα Παρίσια τα Λονδίνα και τις ΗΠΑ είπα λέω. Εμ καλά το τεστάρισα εγώ   πως γίναμε  ένα απέραντο φρενοκομείο!

Ανδρέας: Χάχα! Με σένα  πάντως Κώστα,  να προεδρεύεις του… φρενοκομείου μη χάσεις! 

Κωνσταντίνος: Ανδρέα σκάσε! Λοιπόν; Πώς από εδώ ξανά ρε παλικάρι;

Βασίλης: Ήρθα και χθες  εθνάρχη numper 2,  μα δεν μπορούσα να σας δω. Σας φρόντιζαν οι συντηρητές του μουσείου είπαν  οι  φύλακες!

Κωνσταντίνος: Χάχα! Τον… μη εθνάρχη  Αντρέα αναστήλωναν  οι συντηρητές. Του μερεμέτιζαν το χέρι. Μιας και  το προηγούμενο,  του το έκλεψε μια κοπέλα.

Ανδρέας: Άμα είσαι αντικείμενο λατρείας αυτά παθαίνεις! Γίνεσαι και αναμνηστικό! 

Ελευθέριος: Κάποιος απενοχοποίησε  τη ράτσα και από τις   κλεψιές πάντως Ανδρέα!

Κωνσταντίνος: Να μη λες μονάχα  τη μισή αλήθεια Ανδρέα! Το χέρι σου το ήθελε σαν σκέτο κερί η κοπέλα. Για… αποτρίχωση! Ξέρεις πόσο ακριβά είναι εδώ αυτά τα καλλυντικά. 

Ανδρέας: Μια ζωή μικρόψυχος ρε Κώστα!

Ελευθέριος: Από που είσαι και πως σε λένε ρε πατριώτη;

Βασίλης: Είμαι ο Βασίλης και είμαι από τη Μακεδονία!

Ελευθέριος: Αν δεν ήμουνα εγώ να τα βάλω με το παλάτι και να έρθω στη Θεσσαλονίκη για να δώσω τους αγώνες μου, 

Βασίλης: Ναι, ναι…

Ελευθέριος: …υπογράφοντας κι ένα σκασμό  συμφωνίες αργότερα, σήμερα δεν θα ήσουνα Μακεδόνας!  Θα ήσουνα μπαμ και κάτω Σκοπιανός και θα έλεγαν  Βασίλιεφ!

Κωνσταντίνος: Μη χέσ… τώρα ντε!

Βασίλης: Λύστε μου μια απορία επί τη ευκαιρία: Το τι δεν είμαι το εμπέδωσα.  Το τι ακριβώς είμαι,  δεν μου διευκρινίστηκε  ακόμα. Κάτι σαν… μεταλλαγμένος Μακεδόνας νιώθω.

Κωνσταντίνος: Έλληνας Μακεδόνας είσαι! Κι αυτό, χάρις στα δικά μου δημόσια έργα που έφεραν την ανάπτυξη και κράτησαν τον κόσμο στα μέρη του. 

Ελευθέριος: Πνίξτε οικονομικά τους τριγύρω κατά πως τα καταφέρατε χωρίς εμένα και καθυποτάξτε τους! Αυτό έχουμε να σου πούμε!

Ανδρέας: Μη σε παραμυθιάζουν οι άλλοι Βασίλη. Χάρις σε μένα δεν είχαμε μόνο τη Μακεδονία μα και Μακεδόνες ριζωμένους στον τόπο τους! 

Βασίλης: Δηλαδή;

Ανδρέας: Εγώ πρώτος  είπα πως: « Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Ανοίγοντας και τις πόρτες του κράτους και της εξουσίας και στους Μακεδόνες! 

Βασίλης: Αχά!

Ανδρέας: Για να μη θυμίσω στους άλλους δύο βέβαια και το διαβόητο: «Βυθίσατε το Χόρα» Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος που σουλατσάριζε στο Αιγαίο επί των ημερών μου.

Ελευθέριος: Καλά κάνετε εσείς οι… τζακάρχες Ανδρέα και παίρνετε αποστάσεις από τους απογόνους. Που παρανόησαν το σλόγκαν. Και πλακώθηκαν στο βύθισμα της χώρας!

Κωνσταντίνος: Μόνο για τον Ανδρέα  να μιλάς Ελευθέριε! Εγώ δεν παίρνω αποστάσεις!

Βασίλης: Θα πάψετε μωρέ να τσακώνεστε; Ακόμα και σαν κέρινα ομοιώματα δεν λέτε να το κόψετε το χούι; 

Κωνσταντίνος: Βασίλη το παράχεσες με το συμπάθιο!

Βασίλης: Ανδριάντες γίνατε, πλατείες,  οδοί και λεωφόροι γίνατε, γραμματόσημα γίνατε, πασχαλιάτικες λαμπάδες γίνατε, ιδρύματα γίνατ…

Κωνσταντίνος: Χάχα! Στον Ανδρέα μόνο ξέχασαν να χώσουν και μερικά φυτίλια μέσα στο κερί. Για να τα ανάβουν οι Ελληνάρες τις πασχαλιές!

Ελευθέριος: Εγώ ειδικά έγινα και Ελ. Βενιζέλος! Βέβαια!   Με μένα συστήνονται στην πρώτη επαφή τους με την Ελλάδα οι ξένοι και εμένα παίρνουν σαν τελευταία ανάμνηση τους πετώντας.

Βασίλης: Σταματήστε για το θεό! Αρχίζει και μαζεύεται κόσμος τριγύρω! Δεν το εκτιμάτε;

Ανδρέας: Τουριστικό γκρουπ από την Ελλάδα μαζεύτηκε! Με είκοσι λίρες εισιτήριο για να μας καμαρώσει!  Κάθε μέρα αυτό το λαϊκό προσκύνημα γίνεται.

Βασίλης: Βλέπω και κάμποσους ξένους ανάμεσα στους δικούς μας. Προτείνω   να γυρίσουμε στα Αγγλικά την κουβέντα,  για να δούμε κι αν θα μείνουν νεκρή φύση  και οι ξένοι για να σας ακούνε,  όπως έπαθαν αφωνία  και οι δικοί μας!

Ελευθέριος: Και δεν τη γυρνάμε. Για πες. Τι παράπονα έχεις από τον δικό μου βίο και την πολιτεία ας πούμε;

Βασίλης: Η πολυνομία Εθνάρχη μου Ελευθέριε, η πολυνομία για παράδειγμα! Από τις εποχές σου ακόμα. Και η γραφειοκρατία σαν επακόλουθο,  είναι ένα από αυτά που μας κρατάνε αγκυλωμένους ως έθνος! 

Κωνσταντίνος: Οι νόμοι σε ένα σύγχρονο κράτος πρέπει να αλλάζουν Βασίλη. Στις εποχές του εθνάρχη Ελ. Βενιζέλου  για παράδειγμα,  με τρία γραμμάρια κάνναβη,  κονομούσες τρία χρόνια φυλακή! 

Ελευθέριος: Ενώ σήμερα καλλιεργώντας τρεις χιλιάδες δενδρύλλια, γίνεσαι μετοχή και… κονομάς από το Χρηματιστήριο! 

Ανδρέας: Βασίλη, ο εις οιωνός ο άριστος αμύνεσθαι περί πάτρις , έγινε εκεί κάτω αμύνεσθαι υπέρ... πάρτης! 

Κωνσταντίνος: Αντρέα κόφτο. Στους εθνάρχες απευθύνεται ο Βασίλης. Κι εσύ εθνάρχης δεν αξιώθηκες να γίνεις ποτέ σου! 

Βασίλης: Με απογοητεύετε το κέρατό μου! Η χαρά της Αριστεράς γίνατε! Ούτε που θέλω να το σκέφτομαι  τι κατινίστικοι  καυγάδες θα γίνονται μεταξύ σας,  σαν τοποθετήσουν ανάμεσα σας και τον Αλ6  αργότερα. 

Κωνσταντίνος: Έλα,  έλα συμμαζέψου και το ξεφτίλισες Τσιπρο-Μακεδόνα! 

Βασίλης: Λέτε εσείς τώρα, λέτε και κλαίτε. Τον Εθνάρχη Αλ6,  τον αποκαλούν από την πρώτη τετραετία του κιόλας οι Υπουργοί του… Εθνάρχη  αν δεν το ακούσατε! Αν  παρεμπιπτόντως  κονομήσει και κανά νόμπελ Ειρήνης, εχέ, ποιος τον πιάνει!

Ελευθέριος: Νόμπελ ειρήνες ή πολέμου θα κονομήσουν αυτοί  άραγε;  Με τους λαούς τους να σφάζονται;

Κωνσταντίνος: Εμ,  άμα δοθεί  και το… Κόστα Ναυαρίνο στο Λιχτενστάιν που έχει  κι έναν σεφ εκεί μέσα,  διεκδικώντας και ολόκληρη την Πελοπόννησο, να τον χαίρεστε και τον νέο σας εθνάρχη! Ποιος τελικά; Το Λιχτενστάιν!!!

 Ένα παρατεταμένο χειροκρότημα από Έλληνες και ξένους ακροατές, που μας παρακολουθούσαν αμίλητοι, συγκλόνισε ολόκληρο το Μουσείο. 

Ανδρέας: Αυτοί γιατί  χειροκροτούνε τώρα ρε το κέρατό τους; Για εμάς ή για τον Αλ6;

Ελευθέριος: Τους αναποφάσιστους  Ευρωπαίους σοσιαλιστές  σου ρώτα καλύτερα. Που πατάνε σε δυο βάρκες: Και με τον Αλ6 είναι και με τη Φώφη! Ε μα πια!

Το χειροκρότημα του ακροατηρίου,  ήταν πιο δυναμικό πλέον. Πέντε έξι φύλακες και διοικητικοί υπάλληλοι με την Μαντάμ Τυσσώ ανάμεσα τους,  μας πλησίαζαν από το βάθος του διαδρόμου. Έβαλαν κορδέλες μπροστά στα κέρινα ομοιώματα, απομάκρυναν ευγενικά το κοινό μας και ο διευθυντής του μουσείου καρφώθηκε πάνω μου:

-Ποιος καλός αέρας σε έφερε κατά  εδώ ρε δαιμόνιε Έλληνα;

-Μωρέ για ένα γάμο ήρθα κατά τα μέρη σας, μα  τα παιδιά τα είχαν όλα έτοιμα και δε χρειάστηκαν βοήθειες! Οπότε, δεν είχα κάποιον άλλο τρόπο για να σκοτώσω την ώρα μου.

-Ξέχνα το γάμο και κάτσε  να συζητήσουμε για  τα… πουρνάρια! 

-Παρντόν; Έλληνας είσαι; -έσμιξα τα φρύδια.

-Όχι, αλλά έχω παντρευτεί Ελληνίδα. Κι αυτή μου μαθαίνει τις παροιμίες σας! Λοιπόν, λοιπόν, προσλαμβάνεσαι με μισθό τέσσερις   χιλιάδες λίρες το μήνα και από σήμερα στο μουσείο μας. Αυτό  διέταξε η μαντάμ Τυσσώ! 

-Αναμενόμενο! -το πανηγύρισα: Χωρίς να το παινευτώ κιόλας, οι ατάκες μου εξάλλου, είναι θανατηφόρες! 

-Α, οι ατάκες! Ναι βέβαια οι ατάκες! Τις αυριανές σας  ατάκες πάντως,  λέμε να  τις αναθέσουμε στον… Αρκά! Να ξεσκιστούμε στη λίρα! 

-Και ως τι προσλαμβάνομαι εγώ τότε; -έμεινα παξιμάδι.

-Ως… εγγαστρίμυθος προσλαμβάνεσαι  βεβαίως βεβαίως!!! Προσόν ανεκτίμητο! Σε παρακολουθούσαμε από τις κάμερες με τις ώρες ξέρεις  και δεν κουνιόντουσαν καθόλου τα χείλη σου! Δικαιούσαι λοιπόν μια θέση-κλειδί στο ακροατήριο!

-Α, μάλιστα, τα βρήκαμε τα λεφτά μας! Προσλαμβάνομαι λοιπόν μα  όχι για τις ατάκες μου….-απογοητεύτηκα.

-Είπαμε: Με ατάκες του Αρκά, θα το απογειώσεις ως… εγγαστρίμυθος εσύ το show!

-Ε ρε Ελλάδα, όπου κι αν ταξιδέψω, με πληγώνεις!: -μάζεψα κακήν κακώς τα κομμάτια μου συνειδητοποιημένα:  Αρκάς λοιπόν…

-Ναι είπαμε λέμε ντε! 

-Ε, ρε ψωροκώσταινα! Πόσο κυνικά και  αψυχολόγητα «τρως» τα παιδιά σου… -αναστέναξα.

-Τον… Αρκά, δεν μπόρεσε  να τον φάει πάντως.  Η ψωροκώσταινα! -σαν να με ειρωνεύτηκε ο Διευθυντής για να  το τερματίσει:  Ακόμα  να μου απαντήσεις όμως. Τη δέχεσαι τελικά την πρόταση της συνεργασίας μας,  ή να βγάλουμε αγγελία, ψάχνοντας για εναλλακτικό εγγαστρίμυθο; 

-Ε ρε γ@μώ τα μνημόνια μετά τα… μνημόνια γ@μώ! Τη δέχομαι. Βουρ στα.. πουρνάρια πλέον!

Vas.-Vel.-

 

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

 

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας