Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

 Απόφαση:  Θα γίνω κι εγώ σοφός! (ευθυμογράφημα)

19.09.2018 21:47
Σχολιάστε πρώτοι!

«Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις.» Είχε πει  ένας   σύγχρονος Έλληνας σοφός: ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης.  Ε λοιπόν από τη μέρα που συγκλονίστηκα διαβάζοντας  το σλόγκαν,  με έπιασε μια μανία και μια λόξα,  να γίνω κι εγώ σοφός! Κι όχι μονάχα στα γενέθλιά μου. «Σκορπίζοντας της γνώσης το φως» Μα σοφός παντός καιρού! 

 

Ένας κατ΄ απονομήν τίτλος, που δεν απαιτούσε άλλωστε καν σπουδές. Με μόνο τυπικό προσόν ίσως, μια αξιοσέβαστη ηλικία!  Μπρός στο δρόμο που χάραξαν  οι πολιτικοί λοιπόν. Ακόμα και σ΄αυτό γ@μώ την ατυχία μου! 

 

Πετώντας το μπαλάκι  σε κάθε είδους πρόβλημα,  σε μια επιτροπή… σοφών. Για την οικονομία, για το ασφαλιστικό και για μύρια άλλα όσα! Επιτροπή  που την  συγκροτούσαν στο πιτς φυτίλι, αρνούμενοι οι ίδιοι να κυβερνήσουν! Ρε …Νταλάρα  δεν μας χεζ… μ΄ αυτούς κι εσύ τώρα!  Στα προσωπικά μας το χαβά μας εμείς:

 

Ο επικοινωνιακός οργασμός των εποχών, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να κουνηθείς καν  από το σπίτι, έλυνε ακόμα κι αυτό το πρόβλημα. Συγκρότησαμε  λοιπόν μια ομάδα… συγγενών και φίλων και πλακωθήκαμε στη φιλοσοφία  στα Chat  στο διαδίκτυο. Στην διαδικτυακή φιλοσοφική σχολή μας! Με ευθεία παραπομπή,  στην περιπατητική σχολή του Αριστοτέλη! Λέμε τώρα.

 

Η «σχολή» μας αντιστάθηκε στο χρόνο. Δίπλα σε πολλές άλλες ανταγωνιστικές σχολές! Σάμπως αυτή η χώρα να είχε το αποκλειστικό copy write στη σοφία ρε γ@μώτο! 

 

Διορίσαμε και  έναν καθόλα σεβάσμιο για δάσκαλό μας  και πλακωθήκαμε στη φιλοσοφία.  Το κίνητρο συν το χρόνω, άρχισε να γίνεται όλο και πιο δελεαστικό! Εξάλλου στη σοφία δεν υπάρχουν κλίμακες: Πολύ σοφός,  μέτριος σοφός,  ή λιγάκι σοφός: Ή είσαι ή δεν είσαι σοφός! Κι ο μόνος που μπορεί να σε κρίνει και να μη  βγάζεις άχνα, είναι ένας… πάνσοφος! 

 

Σύντομα,  μας προέκυψε η ανάγκη,  να συναντιόμαστε και κάπου έξω. Γεμίζοντας έτσι στο «ρεφενέ» το πατάρι του καφενέ της γειτονιάς. Μια φορά το μήνα στην αρχή και μια φορά ανά  εβδομάδα τελευταία. Βρίσκοντας και τα πατήματά μας  στον μπούσουλα της σοφιστείας  μας.

 

Ο… πρώτος μεταξύ ίσων -μη του δώσουμε και παραπάνω αξία από το μπόι του δα - διορισμένος δάσκαλος, συνήθιζε μετά το τέλος του μαθήματος της φιλοσοφίας που παρέδιδε, να βάζει και έναν γρίφο στα εκκολαπτόμενα …σοφάκια του. Περιμένοντας και μια «σοφή» απάντηση από τον κάθε συνδαιτυμόνα  του. 

 

Όλοι μαζί  μετά ψηφίζαμε  την πιο σοφή απάντηση της ημέρας και την καταχωρούσαμε  στα αρχεία μας. Μέχρι που κάποια άλλη μέρα και με τη σοφία να τρέχει από τα μπατζάκια  μας, να βρεθεί μια ακόμα καλύτερη απάντηση. Από την «κλειδωμένη».  Που θα αντικαθιστούσε την προηγούμενη σοφία. Ο σημερινός  του γρίφος λοιπόν ήταν: 

«Μπορείτε να ονοματίσετε  ένα μόνιμο γεγονός, το οποίο μπορεί να μας κάνει ταυτόχρονα χαρούμενους και λυπημένους στη ζωή μας;»

 

Τα… σοφάκια, σκεφτήκαμε  διάφορα γεγονότα της ζωής, σκιτσάροντας  ένα σωρό διαφορετικές χαρμολύπες. Ανατρέχοντας στα ηλεκτρονικά  αρχεία μας,   ο φιλόσοφος αποκαθήλωσε την προηγούμενη «σοφία» πριν από κανά  δίμηνο πάνω στα ίδιο ερώτημα από τα αρχεία. Αντικαθιστώντας την με την καλύτερη και φρέσκια. 

 

Διδακτικά, μετά τον γρίφο της ημέρας, ο δάσκαλος, περνούσε και στο ερώτημα της ημέρας. Ερώτημα από έναν «μαθητή», που προέκυπτε με κλήρο από τους υπόλοιπους. Ο μαθητής λοιπόν, ρώτησε διστακτικά τον φιλόσοφο:

 

«Σοφέ Διδάσκαλε, πότε περίπου το αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος, πως σκέφτεται πλέον ως  σοφός;»

 

Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε:

«Όταν πάψει να αντικαθιστά τις… χθεσινές του σοφίες με τις σημερινές του. Συνεπώς ποτέ.»

 

Εγώ ψέλλισα  από μέσα μου: «το έχω» μα ο μαθητής, έσκυψε το κεφάλι του ντροπιασμένος και ψέλλισε:

«Ήταν μια ανόητη ερώτηση.»

Ο φιλόσοφος τον κάλεσε κοντά του, τον έπιασε προστατευτικά από τους ώμους, τον κοίταξε κατάματα και του είπε:

«Θα χαλάλιζα όλη την υποτιθέμενη σοφία των γηρατειών μου, μόνο και μόνο για να ξαναζήσω  την νιότη σου. Μαζί με τις ανοησίες της…»

 

Ζητήσαμε  από τον δάσκαλο, να ξαναψηφίσουμε αμέσως. Για το προηγούμενο απόφθεγμά μας ντε. Που αφορούσε σε μια ταυτόχρονη χαρμολύπη της ζωής. 

Αποκαθηλώνοντας σε μερικά μόλις λεπτά την σοφία, που μόλις νωρίτερα μας προέκυψε  ως η καλύτερη. Εκθρονίζοντας και εκείνη με τη σειρά της, την αμέσως προηγούμενη από το βάθρο της. Αντικαθιστώντας την, με μια φρέσκια. Και ούτω καθεξής.

 

«Η χαρά της σοφίας των γηρατειών, έχει σαν ακριβό τίμημά της, την απονεύρωση της νιότης.» ήταν αυτό που  «κλειδώσαμε»  ως διατηρητέο.

 

Απόψε,  ήταν η τελευταία φορά που προσωπικά συμμετείχα στα… συμπόσια της σχολής  μας. Αναγνωρίζοντας  μέσα μου,  πως είχα πολύ δρόμο ακόμα μέχρις ότου  να γίνω,  φιλόσοφος και  δάσκαλος στην θέση του δάσκαλου!  Παρηγορήθηκα στη σκέψη πως ήμουνα …μικρός -σε σχέση με την ηλικία του δάσκαλου αυτό- και τράβηξα για  το σπίτι μου! Άσε που απόψε ήμουνα και …ματιασμένος! Και ματιασμένες σοφίες,   δε λένε…

 

Ε ρε το κέρατό μου! Ακόμα και σαν σοφός απέτυχα! Έγραψα ένα  υστερόγραφό μου  στο  chat, βγήκα από την κουβέντα και την παρέα , έσβησα τα φώτα και ξανάγινα … μεμονωμένος και ανεξάρτητος σοφός! Τσαρούχι από τον τόπο σου δε λέει εξάλλου κι ο… σοφός λαός μας για την περίσταση;

Vas.-Vel.-

 

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας