Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ. (χρονογράφημα)

04.05.2018 20:58
Σχολιάστε πρώτοι!

Παρακολουθώντας  επαγγελματικά,   έως και διαστροφικά μερικές φορές,   τις ειδήσεις της ημέρας,  «σκαλώνω»  σε μερικές  ελάχιστα «δημοφιλείς» και περίπου  «αλλεργικές» για  τον μέσο αναγνώστη είναι αλήθεια. Όπως εψές καλή ώρα, που σκάλωσα σε τρεις τροχιοδεικτικές ειδήσεις για το τετέλεσται του πλανήτη «γη»:  

 

Στο Πακιστάν «ψήθηκαν» στους 50 βαθμούς Κελσίου με το που μπήκε η Άνοιξη. Στη Χαβάη 250 σεισμοί,  προσημαίνουν μια τεράστια έκρηξη ηφαιστείου.  Ενώ στην Ασία,  οι αμμοθύελλες   αφανίζουν ολόκληρες περιοχές από το χάρτη και μαζί τους και εκατοντάδες ψυχές. Απορφανίζοντας και τη γη,  από το έφορο επιφανειακό χώμα. 

 

Αυτή είναι η σοδειά μερικών ανησυχητικών ειδήσεων σε μία μόλις μέρα. Δεν χρειάζεται δα και καμιά κοσμογονία βιβλικών διαστάσεων, για να καταστραφεί συθέμελα ο πλανήτης. Του φτάνουν μια σειρά από πολλά …λιγάκι, για να ξεχαρβαλωθεί εντελώς η ζωή και  όπως ακριβώς την γνωρίζαμε  μια ολόκληρη … ζωή. 

 

Το «μαντάτο»  πως ο άνθρωπος έχει καταστρέψει τελεσίδικα  τον πλανήτη του,  δεν αποτελεί πια είδηση. Το δεδομένο όμως πως αυτός καταστρέφεται με γεωμετρική πρόοδο,  είναι το γεγονός πλέον. Απαράλλαχτα με  το δίκαιο του… ισχυρότερου, κυριάρχησαν τα ατιμώρητα  εγκλήματα εναντίον του πλανήτη.  Βουλιάζοντας  αύτανδρες οι όποιες ηθικές  αντιστάσεις  των δισεκατομμυρίων ενοίκων του. 

 

Με τους  πολιτικούς  απαλλοτριωτές  τους σύμπαντος κόσμου, να μονοπωλούν πάραυτα: Από τα νόμπελ της ειρήνης μέχρι και περιβαλλοντολογικά βραβεία ανά την υφήλιο τρομάρα μας. Η ώρα μηδέν για τον πλανήτη σήμανε   όταν  συναντήθηκαν η βρωμιά με την πολιτική.  Κι εκείνη που έκλεισε τη μύτη της φεύγοντας, ήταν η βρωμιά! Ακόμα και σ΄αυτό! 

 

Μαύρες σκέψεις άρχισαν να φωλιάζουν στο μυαλό μου. Ο Θεός όπλισε το χέρι του ανθρώπου για να προσυπογράψει εκείνος  την θανατική καταδίκη του σπιτιού μας… Ούτε οι προσευχές μα μήτε και οι ευχές  δεν αρκούν πια. Ο μέγιστος Καζαντζάκης άλλωστε,  το είπε με μια φράση:

 

«Ότι ορίζεις, δεν χρειάζεται ευχές και ότι δεν ορίζεις, δεν επηρεάζεται από ευχές.»

 

Πέρασαν κι οι εποχές όπου προσωπικά ευχόμουνα  να χρειαστούμε τις λιγότερες από τις ευχές που μας απευθύνουν. Αφού θα  πρέπει να  μπορούμε και  να τα καταφέρνουμε μόνοι μας… Κι ο χρόνος περνούσε και περνούσε και περνούσε. Και πάντα κάτι μας έλειπε. Αχ ναι ορέ πατριώτες:

 

Η επιφοίτηση ήταν που… χασομερούσε!

 

Σκέψεις… δημιουργικές  άρχισαν να φωλιάζουν στο μυαλό μου μπροστά στη λαίλαπα της αναρχίας. Η Ελλάδα, σύντομα  θα βρισκόταν   στα μεταίχμια  δύο κόσμων. Με τον νότο της να ερημοποιείται και το βορά της να ψύχεται. Ούτε που ήθελα  να το φανταστώ,  πως περίπου θα ήταν αυτή η χώρα μετά από καμιά εικοσαριά χρόνια… Κι ας λένε οι επιστήμονες πως θα μας προκύψουν ύστερα  από καμιά εκατοστή χρόνια.

 

Με την ατμόσφαιρα καμίνι, τα κλιματιστικά θα μοιάζουν με  διακοσμητικές βεντάλιες στα χέρια των κυριών,  κάποιων αλλοτινών εποχών. Οι θάλασσες θα κατακυριεύσουν   τις παραλίες και η Μεσόγειος θα γεμίσει με αρπακτικά ψάρια και δηλητηριώδη μαλάκια.

 

Κάπως πιο υποφερτά θα την βγάζουν  οι νησιώτες στα υπόσκαφα. Και στα σπίτια που είναι  χωμένα μέσα στο βράχο. Μα κι αυτό,  για τόσο όσο…

 

Με περισσότερες προοπτικές φάνταζε  η λύση,  για μια εκ νέου   επίκοιση των σπηλαίων. Όπως καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια νωρίτερα. Κι αυτή η λύση βέβαια,  για τόσο όσο…

 

Ευτυχείτε! Χρειαστήκαμε  εκατό και βάλε αιώνες πολιτισμού για να ξαναγυρίσουμε τη ζωή στο: στράτα-στρατούλα μας. Και στα σπήλαιά μας!

 

Τα σπήλαια με φυσικό υπόγειο νερό θα είναι  τα πιο ακριβά και περιζήτητα. Στην αρχή θα κουβαληθούν μέσα σ αυτά όλα τα  επιτεύγματα της τεχνολογίας. Και του πολιτισμού μας τρομάρα μας. Μέχρι να αρχίσουμε να πετάμε τα άχρηστα κι από εκεί μέσα. Για να γίνουν ακατοίκητα και τα σπήλαια. Πάλι καλά να λέμε  που η Ελλάδα έχει τόσα πολλά βουνά τελικά. Και θα σκάψουμε και νέα σπήλαια!  Για να  χαθούμε ο ένας από τα μάτια του άλλου…

 

Οι πόλεις/ καμίνια  θα εγκαταλειφθούν. Με τις φυσικές καταστροφές,  τους τυφώνες,  τους σεισμούς, τους μετεωρίτες και όποιο  άλλο κακό της μοίρας μας προβλέπουν οι γραφές τέλος πάντων, να συντομεύουν  την κατάρρεύσή τους. Με τις ελάχιστες  εκτός σπηλαίων εργασίες, να τις διεκπεραιώνουν τα  ρομπότ. Που θα αντέχουν ακόμα το περιβάλλον. Για τόσο,  όσο δεν θα λιώνει κι ο χάλυβας,  από τον οποίο θα είναι κατασκευασμένα.

 

Τα κάθε λογής ντιλίβερι θα τα διεκπεραιώνουν τα drones. Όχι  τα βρώμικα φαγητά σε ντιλίβερι βέβαια. Μα φάρμακα κυρίως και ανταλλακτικά.  Του πάγιου εξοπλισμού των σπηλαίων ανταλλακτικά. Όποιος δεν είναι αυτάρκης στην παραγωγή των βιοποριστικών  ειδών μέσα στο σπήλαιό του, με σειρά προτεραιότητας  πεθαίνει! 

 

Οι υδροπονικές καλλιέργειες μέσα στα σπήλαια,  θα είναι η μοναδική  συνταγή της  ζωής. Και η παραγωγή υδροπονικής   χλωρίδας για τα αιγοπρόβατα και τα πουλερικά  που θα μαντρωθούν στα βάθη του σπηλαίου, μοιάζει  ταυτόσημη με τη ζωή όλων των  έμβιων όντων μέσα στο σπήλαιο.  

 

 Με μια  προϋπόθεση όλα αυτά βέβαια: πως θα υπάρχει επαρκής και συνεχής ενέργεια. Για να βάλει μπροστά  ολόκληρη τη φάμπρικα το εργοστάσιο-σπήλαιο! Και πως οι θεομηνίες έξω από τα σπήλαια,  δεν θα καταστρέφουν  κάθε τρεις και λίγο και τις υποδομές των αιολικών και ηλιακών πάρκων.

 

Και σε τι  νόμισμα ή αξία θα γίνονται οι συναλλαγές ρε γ@μώτο; Το προφανές είναι σε είδος. Απόδιωξα άρον-άρον τη σκέψη πως αυτό το είδος θα μπορούσε να είναι και ανθρώπινα όργανα!! Ξανασκέφτηκα τα πιο ευχάριστα:  Και ώ του θαύματος! Ο Έλληνας θα απαλλαγεί επιτέλους από την εφορία! Ουδέν κακό αμιγές καλού λοιπόν! 

 

Οι υπόλοιποι του σπιτιού ανησύχησαν βλέποντάς με να χάνομαι  στις αγρυπνίες μου   στις τρεις τα ξημερώματα… Σε κάποια στιγμή, μαζεύτηκαν γύρω στο γραφείο μου διαβάζοντας   στα κλεφτά τις σημειώσεις που κρατούσα. Συμπληρώνοντας ο καθένας  και την… άποψή του,  για το πώς περίπου φαντασιώνεται το τέλος.

 

«Α, μπα δεν θα είναι τόσο βασανιστικό το τέλος μωρέ.-το φιλοσόφησε ο γιός μου: Μια μαύρη τρύπα θα μας καταπιεί είτε και κανάς μετεωρίτης  θα μας την  πέσει κατακέφαλα  και θα την κάνουμε στο πίτς φυτίλι να πούμε.»

 

«Εγώ πιστεύω πως δεν τα γλιτώνουμε τα βασανιστήρια της κολάσεως.-διαφώνησε η θεοσεβούμενη   κόρη μου: Όλα θα γίνουν όπως τα λένε οι γραφές. Εσύ μπαμπά γράφε, γράφε.»

 

«Θα βγάλετε καμιά φορά το σκασμό να κοιμηθώ για να ξεχάσω πως πεινάω;-ούρλιαξε η γιαγιά από το δωμάτιό της,  για να μας την πει  κι από πάνω: Αν συνεχίσετε το χαβά σας φέρτε μου τουλάχιστον να φάω  την αυριανή τούρτα και κόψτε τις οικονομίες που τάχα σας είπε να κάνετε ο γιατρός για να χάσω τριάντα κιλά εγώ ντεμέκ!»

 

«Εμείς που είμαστε Ισλαμιστές ρε κουμπάρε και δεν πιστεύουμε στο θεό σας, μήπως να σας λυτρώναμε από  τα βασανιστήριά σφάζοντας σας στην επόμενη τζιχάντ;» -κατέθεσε  την θεολογική επίσης άποψή του και ο Αφγανός φιλοξενούμενος!  Που μας τον φόρτωσε -με το αζημίωτο δε λέω- και η …ιδιόκτητη   ΜΚΟ, ενός …αγωνιστή της Αριστεράς. Τέως αφισοκολλητή και νυν  ιδιοκτήτη μιας κοτζάμ  αλυσίδας ΜΚΟ! Από εκείνους τους αριστερούς ντε, που όταν φτάσουν να αλώσουν και τα τελευταία κάστρα και τις  εξουσίες, το τελευταίο «βαρίδιο» που πετάνε είναι οι θρυλούμενες αριστερές τους αξίες…

 

Μα το κερασάκι στην τούρτα το έβαλε η γυναίκα μου:

 

«Το ξενυχτάς που το ξενυχτάς ρε μηδενιστή , γράφεις που γράφεις  και το άσχημο είναι  πως νομίζεις πως γράφεις και καλά! Δεν κάνεις μια προσπάθεια τουλάχιστον,  να γράψεις  κάτι σαν… Λένα Μαντά;  Για να ζήσουμε και κανά δυο χρονάκια μέχρι και την συντέλεια του κόσμου,   κολυμπώντας τουλάχιστον  στο τάληρο;»

 

Τσακωθήκαμε, σωπάσαμε, μαλώσαμε, μονιάσαμε  βαλαντώσαμε και τους κάλεσα να αγκαλιαστούμε όλοι μαζί. Τρισευτυχισμένοι και γιορτάζοντας ξέφρενα,  έναν μπάμ και κάτω θάνατό μας. Από το ξίφος  του  τζιχαντιστή! 

 

Μακριά  από το μαρτύριο της σταγόνας. Που προέβλεπαν οι δικές μας γραφές! Όταν  ολοκληρώσαμε τα επινίκια μας,  τους ζήτησα να φύγουν όλοι από το γραφείο μου. Πριν να φύγει κι ο τζιχαντιστής  πάντως, το επιβεβαίωσα  αν αληθεύει  πως εκεί στα θρησκεύματά τους,  για ένα διαζύγιο  αρκεί και μόνο ο σύζυγος  να πει τρεις φορές: «Σε χωρίζω, σε χωρίζω, σε χωρίζω!» Και μου το επιβεβαίωσε πως ναι έτσι  συνοπτικά  χωρίζουν αυτοί εκεί!

 

Αλλά μωρέ αλλόθρησκοι,  εγώ τζιχαντιστής δε γίνομαι.

 

 -Έλα  εδώ βρε γυναίκα να κουβεντιάσουμε κάτι. -την κάλεσα δίπλα μου.

-Με τα αυτιά ακούω και ακούω και από εδώ που κάθομαι. -μ’  αφαλόκοψε.

-Άκου με προσεκτικά τι θέλω να σου πω: Μια ζωή με τον ίδιο άντρα και την ίδια γυναίκα θα τη βγάλουμε ρε συγκάτοικε; Ακόμα και λίγο πριν να μας καταπιεί ο πλανήτης στην  κατάρρευσή του την ατυχία μας; Τι θα έλεγες να το διαλύαμε λίγο πριν το τετέλεσται και να ζήσουμε και κομματάκι τις ζωούλες μας;

-Χαχα! Θαύμα, θαύμα! Καλέ εσύ  άρχισες να γράφεις σαν τη Λένα! Είπα κι εγώ, δεν θα ξυπνήσεις ποτέ εσύ;

-Τζιχαντιστήήήήήήήήήήηή. Πού είσαι ρε τζιχαντιστή  τώρα που σε χρειάζομαι επειγόντως;

 

Vas.Vel.

 

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας