Για να σας παρέχουμε την καλύτερη online εμπειρία η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies.

Εάν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό. Μάθε περισσότερα...

Συμφωνώ

Cookies Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Τι είναι τα cookies; Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως γλώσσα, μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για:

να αποθηκεύουν τις προτιμήσεις σας για την εμφάνιση του zougla.gr. να εμφανίζονται διαφημίσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας.

την εκτέλεση βασικών λειτουργιών του site, όπως την προσθήκη προϊόντων στο καλάθι. την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διάφορων λειτουργιών του site, με τη βοήθεια του Google Analytics.

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε. Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση. Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά. Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

«Πως ξεχαστήκαμε μονάχοι εδώ πέρα… » (χρονογράφημα)

12.03.2019 20:37
Σχολιάστε πρώτοι!

Σε μια «ξεθωριασμένη» κιόλας χρονο-φωτογραφία, που τραβήχτηκε πριν από πενήντα χρόνια, ο νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης σημείωνε. «Αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.» Έλα όμως που τα συναισθήματα «ξέφτισαν» μπροστά το χρήμα και στα σήμερά μας… Αφού:


«!» Οι αγρότες, επιδοτούνται ευχάριστα για κάθε ελιά που ξεριζώνουν, με λεφτά της… μαστροπού Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις ξεπαστρεύουν.


«!»Τα τρεχαντήρια των καραβοκύρηδων, αντικαταστάθηκαν από ποντοπόρα καράβια, με ξένες σημαίες και ξένα πληρώματα. Με το στόλο των ξύλινων αλιευτικών μας, να ξεπαστρεύεται στα καρνάγια, επίσης με λεφτά των Ευρωπαίων.


«!»Ενώ όσα από τα αμπέλια μας δεν ξεπατώθηκαν συνενώθηκαν σε απέραντους βιομηχανικούς αμπελώνες και καλλιεργούνται στο μεγαλύτερο ποσοστό τους σήμερα από τους οικονομικούς μετανάστες.


Εκεί λοιπόν όπου το αμπέλι οι ελιές και οι ψαριές, έθρεφαν μια οικογένεια που ζούσε, πρόκοβε, σπούδαζε παιδιά και σκαρφάλωνε, κοινωνικά, το ίδιο το αμπέλι η ελιά και το παντός καιρού αλιευτικό, κλήθηκαν να θρέψουν τρεις και τέσσερις και πέντε οικογένειες…


Εγώ μαζί σου νομπελίστα μου, άντε με έναν πόνο, να την αναπαλαιώσουμε και την Ελλάδα μας! Έλα όμως που σκοντάφτουμε στην παραφυάδα της νέας μας νοοτροπίας;


Κουτουλώντας ταυτόχρονα και στον κάθε περαστικό «μαστροχαλαστή»; Μαστροχαλαστή που ακούει στο όνομα πολιτικός;


Κάθε μεταλλαγμένος και δυο γενιές μετά από τη δική σου ποιητή μου Έλληνας, χρειάζεται το κατόπι πλέον: Έναν αστυνομικό για να μην παρανομεί. Έναν εφοριακό για να μην φοροδιαφεύγει. Κι ένα πολιτικό που να… ακυρώνει τους δύο προηγούμενους!


Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που θεμελιώθηκε από τις εποχές της ΕΟΚ του φίλου σου του εθνάρχη ακόμα νομπελίστα μου, είχε κάνει αυτοσκοπό της την συρρίκνωση της αγροτικής τάξης. Πανευρωπαϊκά. Με επιδοτήσεις, που όλο και λιγόστευαν. Μα και με το φύλλο της… συκής σταθερά προσαρμοσμένο στα απόκρυφα, οι επιδοτήσεις για… καλό σκοπό πρέπει να το αναγνωρίσουμε αυτό, στόχευαν στις εναλλακτικές καλλιέργειες.


Ο… περί πολλού Έλληνας όμως αλληθώρισε και αλλαξοπίστησε με τη μία στο χρήμα- μαστροπό. Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις. Και άσε για τους κληρονόμους τις νέες καλλιέργειες.


Με ισόβιους χορηγούς τους πολιτικούς λοιπόν, οι περισσότεροι αγροτικοί συνεταιρισμοί έγιναν άντρο διασπάθισης και απατεωνίας. Εξοργίζοντας τον Υπουργό Γεωργίας του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Αργύρη, στις αρχές της δεκαετίας του 2010, που ξεστόμισε μια μεγάλη αλήθεια:


«Αν στην Κρήτη αθροίσουμε τα καλλιεργήσιμα στρέμματα που δηλώθηκαν, τότε η Κρήτη θα έπρεπε να είναι… διώροφη!»


Για να μη μιλήσουμε βέβαια και για την παραγωγή του βαμβακιού και την στρεμματική του απόδοση. Ήταν τέτοιες οι αποδόσεις του ποντισμένου στον Πηνειό -πριν από τις ζυγοπλάστιγγες βαμβακιού- σε σημείο που ακόμα και οι θεολόγοι να ψάχνονται! Αν τελικά η γη της επαγγελίας που έταξε ο θεός στον Αβραάμ, ήταν κάπου εκεί στη Μεσοποταμία και όχι στον θεσσαλικό κάμπο.


Εκεί φοβάμαι όπου η ζημιά είναι μη αναστρέψιμη ίσως, είναι η νοοτροπία της επιδοτούμενης… μη παραγωγής. Που μπολιάστηκε στην συντριπτική πλειοψηφία του αγροτόκοσμου.


Σε επίπεδο προσωπικής «τσέπης», οι επιδοτήσεις λιγόστευαν μεν μα σταθερά έρρεαν δε. Με τους αγρότες, να πέφτουν… σε αγρανάπαυση. Μαζί με τις καλλιέργειές τους. Αργόσχολοι όντες πολλοί, συνέρεαν στα καφενεία και στα… καζίνο, καταθέτοντάς τες. Κάποτε όμως, μοιραία θα έφταναν και οι χρονο-καταληκτικές ημερομηνίες.


Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, οι μικροί κλήροι και οι αμπελώνες, έγιναν χερσοχώραφα. Οι ακαλλιέργητες ελιές το ξαναγύρισαν στις… αγριελιές και τα μικρά τρεχαντήρια, έγιναν καυσόξυλα!


Οι πληθωρισμοί από τη μεριά τους, ανέβαζαν συνέχεια το κόστος παραγωγής και οι «βρώμικες» και πνιγμένες στα λιπάσματα καλλιέργειες, δεν ήταν πλέον καθόλου θελκτικές για την κατανάλωση. Με τις βιομηχανίες της μεταποίησης, να καταφεύγουν για τις πρώτες ύλες τους στις γειτονικές χώρες.


Εισάγοντας εν αρχή γαλακτοκομικές πρώτες ύλες, ζωικά προϊόντα (που τα βαφτίζουμε ελληνικά) ακόμα και για τα ΠΟΠ προϊόντα μας. Φτάνοντας στην κατάντια να εισάγουμε και τυποποιημένη γερμανική ζάχαρη τελευταία…


Με το κράτος, να απορροφά τους 400 περίπου υπαλλήλους της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο δημόσιο! Ευνουχίζοντας εξ αδιαιρέτου και την τευτλο-καλλιέργεια!


Οι τσοπάνηδες του χθες, στις εποχές που το ποτάμι κατέβαζε κούτσουρα, προσέλαβαν και τους μπιστικούς βοηθούς-τσοπάνηδες αλλοδαπούς. Μα ω του θαύματος! Έγιναν επιτέλους αφεντικά! Μέχρις ότου, το ποτάμι άρχισε να κατεβάζει πέτρες! Και οι αλλοδαποί μπιστικοί που έβγαλαν τα κοπάδια τους για βόσκημα εγκαταλείποντας τις πανάκριβες ζωοτροφές, έκαμναν μπιστικούς τους, τους πατροπαράδοτους δικούς μας τζομπαναραίους. Τόσο καλά δηλαδή.


Δακρύσαμε από εθνική υπερηφάνεια μόλις προχθές, όταν οι εφοπλιστές της ποντοπόρας ναυτιλίας, δεσμεύτηκαν επί… λόγω τιμής, να συνεισφέρουν και κάτι ψίχουλα στην εθνική προσπάθεια -ως μια οικειοθελή παροχή και μη ξεστρατίζει το μυαλό μας σε κάτι πιο χειροπιαστό δηλαδή- στη συνάντησή τους με τον πρωθυπουργό της χώρας.


Από παντού σκ@τ@ στα σήμερά μας νομπελίστα μου. Το μόνο που μας περίσσεψε, είναι κάτι από το μέλλον για να μας παρηγορεί. Που δεν είναι άλλο, παρά κάποιοι από τη νέα γενιά των εξοστρακισμένων από την παραγωγή και τις ευκαιρίες, σπουδαγμένων νέων παιδιών. Που αυτενεργούν!


Μια γενιά που παραμένει στη χώρα, επιμένοντας Ελληνικά. Γενιά, που η κρίση την πισωγυρίζει στη γη. Και ας συνεχίζει το κράτος να επιδοτεί τις start up επιχειρήσεις. Που θα τις εξαγοράσουν ή θα τις… απαλλοτριώσουν οι ξένοι!


Νέα παιδιά που παντρεύουν το παραδοσιακό με την καινοτομία στις νέες καινοτόμες και βιολογικές τους καλλιέργειες. Εκμεταλλευόμενα και την… μεροληψία του θεού, -τον ήλιο του- γι αυτήν τη χώρα. Σηκώνοντας τα μανίκια και παράγοντας προϊόντα, που διακλαδώνονται εύκολα στις ξένες αγορές! Μα είναι τόσο λίγοι…


Κλείνοντας, ξεθαρρεύει κι η ταπεινότητά μου, με ένα προσωπικό όνειρο ζωής:

 

Είμαι ένας, είμαι εγώ. Είμαστε πέντε είμαστε παρέα. Γίναμε πενήντα φτιάξαμε ομάδα. Μαζευτήκαμε χίλιοι, συνθέσαμε κοινωνία. Γίναμε όλοι, είμαστε έθνος!!!


Vas-Vel.

Προσθήκη σχολίου

Όλα τα σχόλια υποβάλλονται σε έλεγχο μετά την υποβολή τους και πριν τη δημοσίευσή τους.

Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε ενημερώσεις για τη σελίδα μας